بررسی رابطۀ خودکارآمدی با فرسودگی شغلی اعضای هیئت علمی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد کرمان

2 کارشناس ارشد تربیت بدنی- رفتار حرکتی

3 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی

چکیده

خودکارآمدی، سازوکار لازم را برای انسان به‌منظور دستکاری و کنترل حوادث در زندگی فراهم می‌کند. خودکارآمدی، فرسودگی و خستگی کمتر افراد را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و با سلامت بهتر مرتبط است. در عین حال، اعضای هیئت علمی می‌توانند مهارت‌های علمی را به دانشجویان، آموزش دهند و خودکارآمدی آنان را بهبود بخشند.
باتوجه به ماهیت پژوهش، روش آن، توصیفی بود و به‌شکل میدانی با دو پرسشنامۀ خودکارآمدی و فرسودگی شغلی انجام گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش را اعضای هیئت علمی تمام‌وقت دانشگاه‌های آزاد کرمان در سال تحصیلی 1392-1391  که شامل 349 نفر بودند، تشکیل دادند. به‌دلیل محدود‌بودن جامعۀ آماری، نمونه­گیری انجام نشد و تعداد نمونه براساس مراجعه به جدول مورگان، 186 نفر برآورد شد که پژوهشگر، 190 نفر را به‌عنوان نمونه، بررسی کرد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی با فرسودگی شغلی و کفایت شخصی رابطۀ‌ معناداری وجود ندارد(05/0p>)؛ ولی خودکارآمدی با خستگی روانی(005/0p=) و مسخ شخصیت(038/0p=) رابطۀ منفی معناداری دارد. تفاوت آماری معناداری در خودکارآمدی اعضای هیئت علمی مرد و زن مشاهده نشد(711/0‌p=) و نیز تفاوت آماری معناداری در فرسودگی شغلی اعضای هیئت علمی مرد و زن دیده نشد(343/0‌p=).

کلیدواژه‌ها


 

شعبانی بهار، غلامرضا و کونانی . 1391. «رابطۀ بین فرسودگی شغلی با سلامت عمومی معلمان تربیت بدنی استان لرستان»، پژوهش‌های مدیریت ورزشی و علوم حرکتی، سال دوم، ش 3، ص 91-77.

طهماسیان، کارینه. 1388. «رابطۀ بین ابعاد خودکارآمدی و افسردگی در نوجوانان»، فصلنامۀ روان شناسی، سال سوم، ش 1.

 

Arabyan, Holy, et. al. 1383. “Examine the Relationship between Self-efficacy and Mental Health and Academic Success”, Journal of Psychology, VIII(44).

Asgharnejad, T. 1383. Examine the Relationship between Self-efficacy, Academic Achievement  Mhargzary  Bench (Payannameh Karshenasi-y-e Arshd), Shahid Beheshti University, Faculty of Education.

Bakhshaei, Farah. 1386. “Investigate the Relationship between Collective Efficacy Beliefs and Self-efficacy-Job Burnout”, Faslname-y-e Education 92, 37.

 

Bandora, A. 1997. Self efficiency, The Exercise of Control. New York: Freeman.

Baron, R. & Parker, A. 2006. “Emotional and Social Intelligence: Insights from the Emotional Quotient Inventory”, The Handbook of Emotional Intelligence, San Francisco: Cato Sey-Bass, pp. 303-388.

Benson, S.; Truskett, P. G.; Findlay, B. 2007. The Relationship between Burnout and Emotional Intelligence in Australian Surgeons and Surgical Trainees. 

“Burnout Inventory? A Review and Two Longitudinal Tests” , 2005, Work & Stress 19, 238-255.

Delisle, M. N.; Guay, F.; Senecal, C.; Larose, S. 2009. “Predicting Stereotype Endorsement and Academic Motivation in Women in Science Programs: A Longitudinal Model”, Learn Indiv Dif  19, 468-75.

Najafi, Mahmoud & Steel Cheng, M. 1386. “Relationship between Self-efficacy and Mental Health of High School Students”, The Monthly Journal of Shahed University 22, 73-70.

Palser, S. Joel. 2004. The Relationship between Occupational Burnout and Emotional Intelligence among Clergy or Professional Ministry Workers.

Rafieinia, P.; Rasoulzade Tabatabaie, K.; Azadefalah, P. 2006. “The Relationship between Expressed Emotion Styles and General Health in Students”, Journal of Psychology 10(1). [Persian]